Het afgelopen jaar was voor vonk bijzonder. Niet alleen omdat we 75 jaar bestaan, maar vooral omdat het ons scherper dan ooit confronteerde met de vraag waar ons vak vandaag voor staat – en waar het naartoe moet.
Het vonkcongres op 15 en 16 oktober was daarin een ijkpunt: twee dagen die niet draaiden rond trends om de trends, maar rond fundamentele keuzes voor interne communicatie als discipline en als hefboom voor organisaties.
De openingsdag legde de vinger op twee thema’s die steeds vaker samenkomen: leiderschapscommunicatie en culturele dilemma’s. In een context van fusies, overnames, hybride werken en toenemende diversiteit volstaat het niet langer om boodschappen correct te verspreiden. Interne communicatie gaat vandaag over betekenis geven. Over helpen navigeren tussen verschillende bedrijfsculturen, waarden en gevoeligheden.
Leiderschapscommunicatie speelt daarin een sleutelrol. Medewerkers verwachten geen perfecte antwoorden, maar wel richting, nuance en oprechte betrokkenheid. Interne communicatie wordt zo een strategische partner: niet het doorgeefluik van beslissingen, maar de ruimte waar dialoog ontstaat en waar spanningen bespreekbaar worden.
Op dag twee werd die rol nog scherper gesteld. In tijden van crisis, chaos, polarisatie of snelle technologische evoluties zoals AI, wordt interne communicatie een kompas. Niet alleen reactief, maar ook proactief. Niet alleen informerend, maar versterkend.
De aandacht voor onderstromen in organisaties, voor waarderende communicatie en voor emotioneel welzijn is daarbij geen ‘soft’ verhaal. Integendeel: organisaties die investeren in verbondenheid en luisteren, bouwen veerkracht op. Ze creëren vertrouwen op momenten dat het echt telt. En precies daar kan interne communicatie het verschil maken, met duidelijke kaders én met concrete tools die professionals toelaten om hun rol bewust en doordacht op te nemen.
De keynote van Fons Trompenaars en de inzichten uit internationale onderzoeken zoals de Moodmeter en de IOIC Index bevestigen een duidelijke tendens: medewerkers verlangen vooral relevantie en duidelijkheid. Ze willen begrijpen waar hun organisatie naartoe gaat, en vooral wat dat voor hén betekent.
Te vaak blijft strategie abstract. Te vaak wordt er gezonden zonder te luisteren. In meertalige en multiculturele contexten werkt dat niet meer. Dialoog, empathie en zichtbare leiderschapscommunicatie zijn geen luxe, maar randvoorwaarden voor engagement en vertrouwen.
Net zoals het vak zelf, staat ook vonk op een kantelpunt. De komende jaren zetten we in op vijf strategische werven: structurele continuïteit, beter talentgebruik binnen ons netwerk, verjonging en diversiteit, duurzame groei en een nog scherpere positionering.
Dat betekent ook dat we durven twijfelen en verkennen. Heeft tekst nog een toekomst, of evolueren we richting audio en andere vormen? Hoe gaan we om met communicatie-overload versus echte impact? Is engagement nog het ultieme doel, of moeten we effectiviteit anders definiëren? En vooral: wat betekent AI concreet voor ons vak – als kans én als uitdaging?
Deze vragen beantwoorden we niet alleen. Vonk wil een plek blijven waar interne communicatieprofessionals samen denken, testen en leren. Met ons netwerk in België en Europa, met ruimte voor nuance, kritische reflectie en experiment.
Want als één ding duidelijk is geworden het afgelopen jaar, dan is het dit: interne communicatie is geen randfunctie meer. Ze zit in het hart van hoe organisaties richting geven, verbinden en menselijk blijven in een complexe wereld. En precies daar ligt onze gezamenlijke verantwoordelijkheid.
